Vandaag was het droog, toen om zes uur de wekker ging. Maar het had in de nacht flink gesneeuwd, er lag weer een mooi laag sneeuw. Om zeven uur waren we weer bij LPM. Ik moest Tjade leren hoe hij moest meten met een schuifmaat. Het bleek dat hij dat al kon, ik weet ook niet hoe dat kan.

Ik mocht weer een beetje nabewerking doen. Na een tijdje kwam onze stagebegeleider eraan, hij had ander werk voor mij. Ik blij. Ik liep mee naar een spuitgietmachine, daar werd mij voor gedaan wat de bedoeling was. Ik moest dus grote draaidoppen maken, die je ook op tanks van grasmaaiers ziet. Maar dan een slag groter. Dat moest met een verlengde ratel. Niet het moeilijkste werk. Maar het was leuk om eens wat anders te doen, en hierbij heb je ook nog het idee dat je jezelf nuttig maakt. Het ging op de manier: op de spuitmond werd een mal met draad opgezet. Nadat er op start werd gedrukt, kwam er een andere mal overheen, met het profiel van de buitenkant van de dop. Dan werd in 3,5 seconde de mal vol gespoten. Het materiaal was 320 graden als het erin kwam. Dan werd het op een of andere manier ge-optimaliseerd, volgens het scherm. Daarna werd er 50 seconden gekoeld. Toen dat klaar was, ging de mal er weer af, en moest de mal met draad uit het product. Dat gebeurde met die ratel. Als de mal eraf was, kon die direct weer over de spuitmond gezet en kon er weer gestart worden. Dat was wel vermakelijk. Na een uur heb ik het Tjade uitgelegd, want we moesten om het uur wisselen. Dat hield de nabewerking voor ons beide dragelijk.

Na een tijdje kwam een van de mensen eraan met een pneumatische ratel, na veel proberen en afstellen hebben we er toch maar vanaf gezien. Het product beschadigde te veel vanwege het schokken. Dat was wel jammer, want het had veel tijd gescheeld. Maar ik was al lang blij dat we wat ander werk hadden.

Om iets over 1 uur hadden we 110 productjes klaar, en mochten we gaan eten. We kregen een of ander soepje, ik weet niet wat. Hoef ik denk ik ook niet te weten, maar het was enorm lekker. Daarbij kregen we aardappels, boontjes met iets vreemds wits erover en een eitje. Ja ik miste ook wat. Een lekker stukje vlees. Dat zat er helaas niet in vandaag. Na het eten moesten we ons naar huis haasten want we moesten om 2 uur weer weg naar school.

Zo gezegd, zo gedaan. Om 10 over 2 waren we op school, en werden we ontvangen door de Duitslerares. Daar hebben we even mee gepraat, daarna zijn we naar de klas gegaan waar 7 leerlingen zaten die Duitse taal als keuzevak(!) hebben. Zelfs Engels is hier een keuzevak. Dat vind ik enorm vreemd. Als je in Europa zit, moet de jeugd toch wel een beetje zich kunnen redden over de grens met de taal. Maar ja, wie ben ik. Wat dat betreft is het een voordeel dat je uit Nederland komt, de basisscholen in Noord-Nederland mogen dan wel niet goed zijn, maar het opleidingsniveau is niet verkeerd. Was er maar beter weer in Nederland, dan was ik er wel blij mee geweest. Volgens mij dwaal ik af, we stonden dus voor een totaal ongeinspireerde klas, die totaal geen zin hadden om ook maar een woord Duits te spreken. Maar na wat gereageerd te hebben op vragen van de lerares, kwamen ze toch wat meer los. We hebben het nog gehad over bier drinken, en leuke kroegjes en wat we van het eten vonden.

Om 3 uur kwam de volgende klas, dus moesten we afscheid nemen. Maar voor dat dat gedaan werd kregen Tjade en ik allebei een fles echt Tsjechisch bier. Die gaat van t weekend soldaat gemaakt worden. Daarna kwam de Engelse klas. Die hadden allemaal vragen op papier gezet. Dat was veel leuker, we kregen een echt gesprek. Alleen is het omschakelen van Duits naar Engels enorm lastig. Na een paar zinnen was het goed, en hebben we lekker gebabbeld. Dat was echt enorm leuk. Van de Engelse groep kregen we echte regionale snoep. Ik ben benieuwd hoe het smaakt. Toen die klas vrij was zijn we naar ons huisje gegaan. Even later moesten we weer weg om te gaan eten.

Op school kregen we Penne, een italiaanse pasta, en een lekker toetje. Vanillepudding met krokante chocolade bolletjes erin. Na het eten zijn we nog even naar de Lidl geweest. Bij de kassa snapte ik de vrouw niet, ze praatte Tsjechisch, doen nogal veel mensen hierzo. Dus ik praat met mn beste Westerwolds terug, en ze snapte me. Dit land blijft me verbazen.

Welterusten,