Vanwege het volle weekend vandaag één verhaal over de afgelopen dagen. Ik zal proberen het niet al te lang te maken.

Vrijdag: Zes uur wekker, zeven uur werken. Het werk bestond uit frezen van stokjes en sorteren. Het was zo enorm boeiend, dat we beide bijna lagen te slapen achter de tafel. Om één uur waren we klaar. Het eten bestond uit een soep met lever en een bord met aardappelpuree en een flinke braadworst.

Na het eten zijn we snel naar huis gegaan. Even achter de laptop gezeten en ons daarna klaar maken voor het lerarenfeest. In Tsjechië vieren ze altijd de geboortedag van Jan Amos Komensky (Comenius). Maar aangezien dat dit jaar op een zaterdag was, hebben ze het maar een dag naar voren gehaald. Op deze dag gaan ze altijd aan het eind van de middag richting een echte Tsjechische kroeg. Wij mochten mee. We werden om half vijf opgehaald. We reden naar een plaatsje verderop. Daar waren meerdere mensen die Engels en Duits spraken. Er werden enkele Tsjechische toespraken gehouden, ik snapte er niet al te veel van. Na een uurtje werd het eten geserveerd. Kipfilet met perzik erop met daar overheen een plak kaas. Dat werd geserveerd met patat en wat groente. Het smaakte enorm goed. Na het eten ging de drank sneller lopen. Het was enorm gezellig. Halverwege de avond was er een verloting. Iedereen neemt spulletjes daarvoor mee. Soms nuttig en soms totaal onverwachte dingen. Zo had er iemand een verpakte spitskool gewonnen. Tjade won acht pakjes lucifers, ik kwam er vanaf met een fles badgel. Maar we hadden allemaal twee lootjes gekregen. Vele gasten hadden al twee keer prijs, maar onze hoek van de zaal had nog niet veel gewonnen. Maar aan het eind van de loterij kwamen de flessen wijn tevoorschijn. Deze werden verdeeld onder de laatste lootjes. Alleen Tjade had nog maar een keer gewonnen, dus hij kreeg de laatste prijs, de hoofdprijs. Een fles cream liquor. We bleven nog een lange tijd daar zitten. Met verschillende mensen praten. Echt gezellig. Om tien uur waren we er weer. Na even achter de laptop te hebben gezeten zijn we naar bed gegaan.

De wekker ging om acht uur (ja, zelfs zaterdags kan de wekker afgaan). Het was vandaag namelijk een feestdag in Jicín. Ter ere van de lente en Rumcajs. Rumcajs was een sprookjesfiguur. Hij woonde in de omgeving van Jicín. Hij pakte van de rijken en deelde uit bij de arme mensen. Een beetje als Robin Hood. Om negen uur zijn we naar het plein gegaan. Op de binnenplaats van het museum konden we kaarten kopen om me te doen aan de loop. Er worden op deze feestdag namelijk wandeltochten georganiseerd. Volgens Tana en Alena moesten we daar aan mee doen. We hadden de keus tussen verschillende afstanden. 50, 36, 23, 15, 8, 5 a 3 km. De 15 vonden we te kort, dus kozen we voor de 23 kilometer tocht. Om half tien begonnen we met de trip. Eten en drinken in de rugzak. Het weer was niet optimaal, er was lichte regen. Met grote groepen liep bijna het hele dorp leeg. De eerste paar kilometer liepen we in grote groepen, maar na wat inhalen en het tempo opvoeren liepen we toch met kleinere groepjes mee. Maar het volk hier blijft me verbazen. We waren Jicín nog geen meter uit of de eerste blikken bier kwamen uit de tassen. Elke Tsjech ging bijna wel aan de drank. Een raar gezicht. Op een gegeven moment liepen we door het veld en kwam de zon erdoor. Toen werd het echt lekker. Tot hier was de route grotendeels verhard, met af en toe een enorm steile klim erin. Maar op gegeven moment moesten we een glibberige heuvel op. We liepen achter 2 mannen aan. De laatste van die mannen was bijna boven, toen hij uitgleed. Hij zat helemaal onder de modder. Een ander groepje wat bovenaan stond kon hun lachen niet inhouden. Hij zat ook van top tot teen onder de modder. Door al dit gebeuren had ik niet door hoeveel we geklommen waren, maar ik keek achter me, daar was een geweldig uitzicht over een dorpje in het dal (Libun), aan de horizon waren de bergen zichtbaar. Echt geweldig.

We hadden vanaf daar ook mooi uitzicht op de ruïne van Trosky. We klommen nog hoger door een bos. Eenmaal op de top liep de route via een verharde weg naar beneden. We liepen door tot aan Parez, een opvallende rots. Daar was de eerste stempelpost. Nadat we de rots beklommen hadden gingen we verder met de loop. We kwamen door het natuurpark Prachov. Die met de rotsen, ja. Maar deze keer liepen we aan de rand langs. Maar ook deze kant was het prachtig. In het dorp Prachov aangekomen gingen we naar de laatste stempelpost. We gingen verder voor het laatste stuk. We hadden nu 18 kilometer gelopen en de benen begonnen toch wel zeer te doen. Het lopen in Tsjechië is toch heel anders dan in Nederland. We kwamen aan in Holin, het laatste dorpje voor jicín. Aan het begin van het dorpje stond een bordje, Jicín 2 km. Na een kilometer stond er weer een bord. Jicín 2 km. Dat was informatie waar we vrolijk van werden. Toch maar gewoon doorlopen. We liepen het dorpje uit en hadden een prachtig uitzicht over ons stadje.

Het was nog een klein stukje lopen, we kwamen langs LPM. Vanaf hier werd het bekend terrein. Het was nog een minuutje of tien naar het beginpunt. Daar aangekomen kregen we ons diploma. Het was nu bijna 2 uur. Met zere voeten kwamen we aan bij ons appartement. Nu nog de trappen op. Eenmaal boven de schoenen en broek uitgedaan en heerlijk op bed gelegen. Na wat achter de laptop zitten heb ik me gedoucht en zijn we gaan eten. We hadden even wat gegeten in het restaurantje waar we elke vrijdag heen gaan. Toen we wilden afrekenen kwam er een van de leraren van de vrijdagavond binnen. Het was een parttime leraar en een groep aan een andere tafel in het restaurant zaten zijn collega’s van zijn andere werk. Direct werden de tafels bij elkaar geschoven en werd het heel gezellig. Een paar uit de groep praatten Engels. Ze waren alleen een heel klein beetje dronken. Een van de jongens begon te praten over Rumcajs. Hij had het erover dat dit persoontje nog leefde en dat hij in 2010 president van Tsjechië zou gaan worden. Naast mij kwam een ander persoon zitten, die sprak ook behoorlijk goed Engels. Met hem heb ik weer een leuke politieke discussie gehad. Het was weer een echte zaterdagavond. Om half tien waren we thuis. Ik had de eerste helft van het Nederlands elftal gemist, maar de tweede helft kon ik nog wel zien. Om 12 uur naar bed gegaan. We waren allebei behoorlijk moe. Maar het was een geslaagde dag.

Zondag werd ik ivm met de zomertijd om half 11 wakker. Na wat lezen toch maar van bed gegaan om te ontbijten, een beetje gamen en mijn blog bijwerken. Voor de rest rustig aan gedaan.

Tot morgen,